ตั้งครรภ์นานแค่ไหนถึงเรียกว่ามีบุตรยาก? ควรไปพบแพทย์เมื่อใด?
ทางการแพทย์มีคำจำกัดความของ "ภาวะมีบุตรยาก" ตามระยะเวลา: หากมีเพศสัมพันธ์สม่ำเสมอ ไม่คุมกำเนิด ผู้หญิงอายุต่ำกว่า 35 ปี ตั้งครรภ์ไม่สำเร็จเป็นเวลา 12 เดือน หรืออายุ 35 ปีขึ้นไป ตั้งครรภ์ไม่สำเร็จเป็นเวลา 6 เดือน แนะนำให้ไปพบแพทย์เพื่อประเมิน หากทราบว่ามีภาวะประจำเดือนมาไม่ปกติ กลุ่มอาการถุงน้ำรังไข่หลายใบ เยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ เคยผ่าตัดหรือติดเชื้อในอุ้งเชิงกราน หรือน้ำอสุจิผิดปกติ ไม่ต้องรอให้ครบกำหนด สามารถประเมินได้เร็วขึ้น คำจำกัดความนี้ใช้โดยองค์การอนามัยโลก (WHO) และสมาคมเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์แห่งอเมริกา (ASRM) ต่อไปนี้เป็นข้อมูลการศึกษาที่เป็นกลาง การประเมินและการตรวจจริงควรให้สูติ-นรีแพทย์หรือแพทย์เฉพาะทางด้านเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์เป็นผู้ตัดสิน หน้านี้ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
ตั้งครรภ์นานแค่ไหนถึงเรียกว่ามีบุตรยาก? คำจำกัดความสากล
ทางการแพทย์มีคำจำกัดความของ "ภาวะมีบุตรยาก (infertility)" ตามระยะเวลาที่ชัดเจน ซึ่งใช้เป็นแนวทางในการไปพบแพทย์เพื่อประเมิน:
| สถานการณ์ | ระยะเวลาประเมินทั่วไป |
|---|---|
| ผู้หญิงอายุต่ำกว่า 35 ปี | มีเพศสัมพันธ์สม่ำเสมอ ไม่คุมกำเนิด ตั้งครรภ์ไม่สำเร็จเป็นเวลา 12 เดือน |
| ผู้หญิงอายุ 35 ปีขึ้นไป | ตั้งครรภ์ไม่สำเร็จเป็นเวลา 6 เดือน แนะนำให้ประเมิน |
| ทราบว่ามีปัจจัยเสี่ยงเฉพาะ | ไม่ต้องรอให้ครบกำหนด แนะนำให้ไปพบแพทย์เพื่อประเมินโดยเร็ว |
คำจำกัดความนี้ใช้โดยองค์การอนามัยโลก (WHO) และสมาคมเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์แห่งอเมริกา (ASRM) อายุเป็นตัวแปรสำคัญเนื่องจากจำนวนและคุณภาพของไข่จะเปลี่ยนแปลงตามอายุ ดังนั้นระยะเวลาประเมินสำหรับผู้สูงอายุจึงสั้นกว่า หน้านี้เป็นข้อมูลที่เป็นกลาง ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
กรณีใดบ้างที่ควรไปพบแพทย์โดยเร็ว (ไม่ต้องรอครบหนึ่งปี)
หากมีภาวะดังต่อไปนี้ แนวทางสากลส่วนใหญ่แนะนำว่าไม่ต้องรอครบหนึ่งปี สามารถขอคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญได้ก่อน:
- ประจำเดือนมาไม่ปกติหรือไม่มีประจำเดือนเป็นเวลานาน: อาจเกี่ยวข้องกับการตกไข่
- ทราบว่ามีกลุ่มอาการถุงน้ำรังไข่หลายใบ (PCOS) หรือเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่: อาจส่งผลต่อการตั้งครรภ์
- เคยผ่าตัดอุ้งเชิงกราน เคยมีอุ้งเชิงกรานอักเสบ หรือประวัติติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์: อาจส่งผลต่อท่อนำไข่
- ผู้หญิงอายุ 35 ปีขึ้นไป: แนะนำให้ประเมินภายในระยะเวลาที่สั้นลง
- เคยแท้งหลายครั้ง
- ฝ่ายชายทราบว่ามีการวิเคราะห์น้ำอสุจิผิดปกติ เคยผ่าตัดหรือติดเชื้อในระบบสืบพันธุ์
ข้างต้นเป็นข้อมูลการศึกษาที่เป็นกลาง การประเมินและรายการตรวจควรให้สูติ-นรีแพทย์หรือแพทย์เฉพาะทางด้านเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์เป็นผู้ตัดสินตามสภาพของแต่ละบุคคล
การประเมินเบื้องต้นมักครอบคลุมเรื่องใดบ้าง (คำอธิบายที่เป็นกลาง)
เมื่อไปพบแพทย์ครั้งแรก แพทย์มักเริ่มจากประวัติทางการแพทย์ และอาจนัดตรวจพื้นฐานของทั้งสองฝ่าย ต่อไปนี้เป็นคำอธิบายที่เป็นกลางเกี่ยวกับแนวทางทั่วไป ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือคำแนะนำในการรักษา:
- ฝ่ายหญิง: ประวัติประจำเดือนและการเจ็บป่วย สภาพการตกไข่ ตัวบ่งชี้ปริมาณไข่สำรอง (เช่น AMH) อัลตราซาวนด์ ความสมบูรณ์ของท่อนำไข่ เป็นต้น
- ฝ่ายชาย: การวิเคราะห์น้ำอสุจิ (ปริมาณ ความเข้มข้น การเคลื่อนที่ รูปร่าง ฯลฯ) สาเหตุของภาวะมีบุตรยากอาจเกี่ยวข้องกับทั้งสองฝ่าย ดังนั้นจึงแนะนำให้ทั้งคู่เข้ารับการประเมินร่วมกัน
รายการตรวจและลำดับการตรวจจริงขึ้นอยู่กับแพทย์ คุณสามารถดูเพิ่มเติมได้ที่หน้า "เตรียมตัวอย่างไรเมื่อไปพบแพทย์ครั้งแรก" "การตรวจ AMH" "ภาวะมีบุตรยากในผู้ชาย" และ "วิธีเลือกสถานพยาบาลด้านการเจริญพันธุ์ที่ถูกกฎหมาย" หน้านี้เป็นข้อมูลที่เป็นกลาง ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
คำถามที่พบบ่อย
ตั้งครรภ์นานแค่ไหนถึงเรียกว่ามีบุตรยาก?
คำจำกัดความทั่วไปคือ: ในกรณีที่มีเพศสัมพันธ์สม่ำเสมอ ไม่คุมกำเนิด ผู้หญิงอายุต่ำกว่า 35 ปี ตั้งครรภ์ไม่สำเร็จเป็นเวลา 12 เดือน หรืออายุ 35 ปีขึ้นไป ตั้งครรภ์ไม่สำเร็จเป็นเวลา 6 เดือน ถือว่าเข้าสู่ระยะเวลาประเมิน "ภาวะมีบุตรยาก" (ตาม WHO และ ASRM) นี่เป็นแนวทางประเมิน ไม่ได้หมายความว่าไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ หน้านี้เป็นข้อมูลที่เป็นกลาง ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
ต้องรอครบหนึ่งปีก่อนไปพบแพทย์หรือไม่?
ไม่จำเป็น หากทราบว่ามีประจำเดือนมาไม่ปกติเป็นเวลานาน กลุ่มอาการถุงน้ำรังไข่หลายใบ เยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ เคยผ่าตัดหรือติดเชื้อในอุ้งเชิงกราน เคยแท้งหลายครั้ง หรือฝ่ายชายมีน้ำอสุจิผิดปกติ แนวทางสากลส่วนใหญ่แนะนำว่าไม่ต้องรอให้ครบกำหนด สามารถประเมินได้เร็วขึ้น
ทำไมผู้หญิงอายุ 35 ปีขึ้นไปจึงแนะนำให้ไปพบแพทย์เร็วกว่า?
เนื่องจากจำนวนและคุณภาพของไข่จะเปลี่ยนแปลงตามอายุ ดังนั้นระยะเวลาประเมินสำหรับผู้สูงอายุจึงสั้นลงจาก 12 เดือนเหลือ 6 เดือน นี่เป็นแนวทางด้านเวลา สภาพของแต่ละบุคคลยังคงต้องให้แพทย์ประเมิน
ภาวะมีบุตรยากเป็นปัญหาของฝ่ายหญิงเท่านั้นหรือไม่?
ไม่ใช่ สาเหตุของภาวะมีบุตรยากอาจเกี่ยวข้องกับทั้งสองฝ่าย ในทางคลินิกมักแนะนำให้ทั้งคู่เข้ารับการประเมินร่วมกัน สำหรับฝ่ายชาย การตรวจพื้นฐานมักเริ่มจากการวิเคราะห์น้ำอสุจิ สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่หน้า "ภาวะมีบุตรยากในผู้ชาย"
การประเมินภาวะมีบุตรยากครั้งแรกมักทำอะไรบ้าง?
แพทย์มักเริ่มจากประวัติทางการแพทย์ ฝ่ายหญิงอาจประเมินการตกไข่ ปริมาณไข่สำรอง (เช่น AMH) อัลตราซาวนด์ ความสมบูรณ์ของท่อนำไข่ เป็นต้น ฝ่ายชายมักตรวจวิเคราะห์น้ำอสุจิ รายการตรวจจริงขึ้นอยู่กับแพทย์ สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่หน้า "เตรียมตัวอย่างไรเมื่อไปพบแพทย์ครั้งแรก" และ "การตรวจ AMH"
จะหาสถานพยาบาลด้านการเจริญพันธุ์ที่ถูกกฎหมายได้อย่างไร?
การรักษาด้วยเทคโนโลยีช่วยเจริญพันธุ์ในไต้หวันเป็นบริการทางการแพทย์ที่ต้องได้รับอนุญาตพิเศษ สามารถตรวจสอบว่าสถานพยาบาลอยู่ใน "รายชื่อสถานพยาบาลที่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการรักษาด้วยเทคโนโลยีช่วยเจริญพันธุ์" ของกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการหรือไม่ สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่หน้า "วิธีเลือกสถานพยาบาลด้านการเจริญพันธุ์ที่ถูกกฎหมาย" และ "การตรวจสอบใบอนุญาต" โดยยึดตามรายชื่อทางการเป็นหลัก
ข้อมูลอ้างอิงเพิ่มเติม (แหล่งข้อมูลทางการ)
· หน้านี้เป็นการรวบรวมข้อมูลที่เป็นกลาง เพื่อใช้อ้างอิงเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ และไม่ถือเป็นคำมั่นสัญญาในการรักษาใดๆ กฎระเบียบและการรักษาที่แท้จริงให้ยึดตามประกาศของหน่วยงานที่กำกับดูแลและคำชี้แจงของแพทย์ผู้มีคุณสมบัติ
